“Whisky tour” vanuit Port Ellen

Schotland, het land van de whisky, hooglanden en lagedrukgebieden. Gisteren was het ook weer raak. We wilden een wandeling maken naar de vuurtoren, Carraig Fhada, ongeveer 5 km van de jachthaven van Port Ellen. Maar nadat we tweederde hiervan hadden afgelegd, begon het hevig te plenzen. Gelukkig waren we gewapend met een paraplu. Een auto stopte en een vriendelijke Schotse bestuurster vroeg of we een lift wilden. Toen we zeiden dat we wandeling aan het maken waren, zei ze: “Don’t get wet!”. We besloten maar om terug te gaan. ’s Avonds en in de nacht werd het niet beter, een zuidwester stormpje, in de haven ZW-7 en buitenop ZW-8, trok over ons heen. We lagen te schudden door de inkomende golven. De jachthaven van Port Ellen ligt namelijk deels open naar het zuidwesten. Ook vandaag hebben we nog last van dit lagedrukgebied. Morgen hopen we op beter weer en kunnen we eindelijk oversteken naar Ierland. Zolang als nu hebben we nog nooit eerder verwaaid gelegen. Schotland heeft deze eer met glans verworven. Ondanks de harde wind besloten we via het “Three Distilleries Path” de overige twee distilleerderijen te bezoeken, nl. “Ardbeg Distillery” en “Lagavulin Distillery”.  De derde “Laphroaig Distillery” hadden we twee dagen geleden al bezocht. Om één uur was het droog en vertrokken we op onze bromptons naar Ardbeg,  de meest ver gelegen distilleerderij van de drie, ongeveer 5 km van de jachthaven, waar we om half twee aankwamen. Ardbeg dateert als legale whisky distilleerderij van 1815. Vanaf 1794 bestond de distilleerderij ook al, maar was illegaal. Ardbeg zegt de turfachtigste Islay-whisky te zijn, en mout zijn gerst in Port Ellen. Het water van de distilleerderij is afkomstig van Loch Uigeadail, van hieruit stroomt het in Loch Iaran. Per jaar wordt ongeveer 950.000 liter whisky geproduceerd. Ardbeg bottelt zijn whisky's vaak op een hoger alcoholpercentage dan het verplichte minimum van 40%. Veel bottelingen worden ook niet koud gefilterd. Deze maatregelen zorgen voor een whisky met een volle smaak. Typisch voor een Ardbeg-whisky is altijd de rokerige en turfachtige smaak, maar ook met een jodiumachtige toon. Na Ardbeg fietsten we terug naar de Lagavulin Distillery. Op de plaats waar nu de Lagavulin distilleerderij staat wordt ook al vanaf 1742 whisky gemaakt, maar officieel werd de distilleerderij pas in 1816 opgericht. Ook deze whisky heeft een kenmerkende turf- en jodiumgeur. Lagavulin is courant verkrijgbaar in de versies 16 years old, 16 years old Distiller's edition en 12 years old (Special release). Het alcoholgehalte van de 12 jaar oude Lagavulin bedraagt ca. 63%; de 16 jaar oude Lagavulins bevatten 43% alcohol. Als gevolg van de accijnzen op alcohol is de 12 jaar oude Lagavulin meestal een stuk duurder dan de 16 jaar oude. De 16 jaar oude Distiller's edition is een Double matured whisky, afgerijpt in Spaanse sherry-vaten, die daardoor een wat zoetere afdronk heeft dan de normale 16 jaar oude Lagavulin en meteen ook meer dan twee keer zo duur is. Na deze bezichtiging fietsten we weer door het fraaie landschap terug naar onze boot om onder het genot van een glas whisky de indrukken van vandaag te verwerken.