Gisteren hadden we een hele slechte dag. Stormachtige wind en de hele dag
regen, zodat we ons maar bezig hielden met wat klusjes aan boord en konden we
ook van onze rust genieten. Vandaag gingen we om tien uur NL-tijd met de ferrie
naar het plaatsje Oban. Van oorsprong was Oban een klein vissersdorpje met een
beschutte haven, maar met de komst van een stoomveerdienst en een spoorweg in 1880
werd Oban het centrum voor verkeer met de Binnen-Hebriden en de Buiten-Hebriden.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de haven van Oban gebruikt door de Royal
Navy. In de buurt van Oban lagen ook drie basissen van de Royal Air Force,
waarvan er twee werden gebruikt door watervliegtuigen. Ook werd Oban voor veel
films als decor gebruikt. Orban zelf heeft geen jachthaven, wel een aantal
moorings. Direct aan de kade staat de “Oban Distillery”, die in 1794 door de
broers John en Hugh Stevenson werd opgericht en waar onder dezelfde naam malt
whisky wordt gestookt. Vandaag maar eens geen Whisky-proeverij en gingen we op
weg naar de McCaig’s Tower, een negentiende-eeuws, Colosseumachtig gebouw op
een heuvel in Oban in de Schotse regio Argyll and Bute. De toren staat ook
bekend onder de naam McCaig's Folly.
De filantropische bankier John Stuart McCaig financierde vanaf 1897 tot 1902 de
bouw ervan. Er werd voornamelijk in de wintermaanden gebouwd, wanneer anders
veel plaatselijke metselaars werkloos zouden zijn geweest. Met zijn dood op 29
juni 1902 stopte de constructie. McCaigs wilde een gebouw gelijkende op het Colosseum
neerzetten. In de open ramen moesten beelden komen en erin een museum en
kunstgalerij. Extravagant was het zeker, vandaar dat het in de volksmond
“McCaig’s folly” werd genoemd, want naast een filantropische actie, bedoelde
hij het als monument voor hemzelf en zijn familie. De toren staat ongeveer
zeventig meter boven zeeniveau op de heuvel Battery Hill in Oban. De hoogte van
de muren verschilt van negen tot veertien meter afhankelijk van hoe de grond
loopt. De wanden zijn meer dan 61 centimeter dik en lopen in een omtrek van
ongeveer 192 meter. De toegangspoort heeft twee ramen erboven; in het laagste
deel zijn er 44 ramen, terwijl op het hoogste deel er vijftig zijn. De toren
heeft destijds meer dan 5000 pond gekost. Daarna bekeken we nog twee
kathedralen, beiden gesitueerd vlakbij het water aan de kade. Niet erg
bijzonder. De St John’s Cathedral,
dateert van 1864, is van de Scottish Episcopal Church, en behoort tot de
Anglicaanse Gemeenschap en de rooms-katholieke St Columba’s, waarvan de eerste
steen in 1932 werd gelegd. Na een wandeling op de boulevard gingen we weer naar
de aanlegplaats van onze ferrie terug. Op dat moment kwam er net een
authentieke raderstoomboot aanvaren. Om tien over twaalf gingen we met de
ferrie terug naar onze boot. Om één uur verlieten we Oban en zeilden we naar
onze volgende bestemming, het Schotse plaatsje Craobh, 17 Nm vanaf Oban. Toen
we door een nauwe doorgang doorzeilden, kwamen we in een forse tegenstroom
terecht met heftige draaikolken. We gingen over het water ruim 7,5 knoop en
over de grond 2,5 knoop. Even probeerde een draaikolk onze Carina geheel om te
draaien, maar dat lukte gelukkig maar voor de helft. Om vier uur kwamen we in
Craobh Marina aan, waar we de door de havenmeester werden opgevangen en we eerst
diesel tankten. Afhankelijk van het weer zien we morgen wel weer verder.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten