Bezoek Dublin

Vanochtend gingen we om half tien met de trein naar Dublin, waar we een half uur later in Connolly Station aankwamen. Connolly Station ligt vlakbij de rivier Liffey. Als eerste kwamen we dan ook de driemaster "Jeanie Johnston" tegen. De huidige "Jeanie Johnston" is een replica van de oorspronkelijke driemaster, die in Quebec, Canada in 1847 was gebouwd. De masten van het schip stond in de steigers en was verder niet bijzonder. Daarna liepen we langs het “Famine Memorial” monument, een aandenken aan de Ierse hongersnood, die in 1845 tot 1850 Ierland trof. Voor hun voedselvoorziening waren de Ieren grotendeels afhankelijk van de aardappeloogst. Negentig procent daarvan was echter mislukt als gevolg van de aardappelziekte. Als gevolg van deze voedselschaarste stierven meer dan een miljoen Ieren. Miljoenen anderen vluchtten al dan niet gedwongen naar Noord-Amerika, Australië, Nieuw-Zeeland en Groot-Brittannië. Aan de “Custom Quay”, de kade langs de rivier Liffey, stond het monumentale “Custom House”, een 18de eeuws gebouw, waarin het lokale bestuur zetelt. Niet ver er vandaan kwamen we het O’Connell monument tegen. Daniel O’Connell, was een politieke leider van Ierland, die een voorvechter was van de katholieke emancipatie, waaronder het recht om als katholiek te mogen zetelen in het Westminster Parlement. Het “General Post Office”, gelegen aan de O’Connell street, is met name bekend van de Paasopstand van 1916. Toen was het gebouw hoofdkwartier van de opstandelingen in Dublin en werd de republiek er uitgeroepen door Patrick Pearse en James Connolly. Het gebouw werd zwaar beschadigd door oprukkende Britse troepen, slechts de façade bleef gespaard. Pas na het tot stand komen van de Ierse Vrijstaat, een aantal jaren later, werd het gebouw door de nieuwe regering gerepareerd. In de zuilen bij de ingang zijn de sporen van de opstand, in de vorm van kogelgaten, nog steeds te zien. Daarna bezochten we de Christ Church Cathedral. De kathedraal is de oudste van de twee kathedralen van de Church of Ireland in Dublin. Waarschijnlijk stonden de eerste fundamenten er al in 1028 door Vikingen gesticht. In 1870 is de kathedraal uitgebreid gerestaureerd. Het is de zetel van de aartsbisschop van Dublin. Een halve kilometer verder in het centrum ligt Dublin Castle. Dublin Castle was meer dan 700 jaar het hoofdkwartier van het Engelse bestuur in Ierland. Het is nu het centrum van de Ierse regering en wordt gebruikt voor staatsaangelegenheden en staatsbezoeken. Ook worden er exposities gehouden. Het kasteel omvat bouwwerken uit verschillende perioden. Het meest opvallende element van het Normandische kasteel, dat in de 13e eeuw werd gebouwd, is de Record Tower. We konden alleen een “self guided tour” doen, omdat alle rondleidingen praktisch volgeboekt waren. We wilden ook nog het “Guiness Storehouse” bezoeken, dat ca. 1,5 km van Dublin Castle lag. Maar daar aangekomen, zagen we dat er gigantische wachtrijen voor de ingang stonden en besloten we dit maar te laten voor wat het was. Wel kwam er een Ierse trommelband opdraven in speciale kledij, die een luide ritmische voorstelling gaf. Daarna wandelden we terug door de historische wijk de “Temple Bar”, die bekend staat om zijn culturele activiteiten en uitgaansleven. De buurt ligt aan de zuidoever van de rivier de Liffey en heeft, in tegenstelling tot het merendeel van Dublin, zijn middeleeuwse stratenpatroon behouden. Ook zijn de straatjes nog steeds met klinkers geplaveid. Het was erg druk, mede omdat er ook een Gay Pride optocht zou aanvangen. Als laatste bekeken we het bronzen beeld van “Molly Malone”.  Moly Malone was een visverkoopster en over haar is een ballade gemaakt. Het lied over Molly Malone is een soort officieus volkslied geworden en wordt veelal bij Ierse sportwedstrijden gezongen. Vooral The Dubliners, U2 en Sinéad O'Connor hebben bijgedragen aan deze roem. Daarna gingen we weer terug met de DART naar onze boot in Howth. Wat ons erg opviel was dat Dublin vol zat met bedelaars en daklozen. Het succes van Brussel zit in ieder geval niet in Dublin.