Storm en regen toen we wakker werden. Er stond een hevige zuidoosten wind van 6-7 bft. We lagen te schudden in de box en bleven we nog maar even liggen. Om twaalf uur werd de wind minder en hield de regen ook op. Een uur later begon zelfs de zon weer te schijnen, maar te veel wind uit de verkeerde richting om over te steken naar Ierland. En dus besloten we om de Laphroaig Distillery te bezoeken, ca. 2,5 km vanaf de jachthaven van Port Ellen. We verlieten om één uur onze boot en na de fraaie baai van Port Ellen te zijn omgelopen, kwamen we op een mooi wandel- en fietspad terecht, de “Three Disitilleries Path,”, dat langs drie distilleerderijen voert nl. Laphroaig, Lagavulin en Ardbeg. Om half twee kwamen we bij de Laphroaig Distillery aan. Deze distilleerderij was behoorlijk groter dan die van Tobymory. Ze hadden een bezoekerscentrum en een heus museum, waarin de gehele historie vermeld stond. Ze bestonden momenteel precies 202 jaar. De Laphroaig distilleerderij werd in 1815 door de broers Alex en Donald Johnston opgericht. De Johnston broers waren in feite McDonalds, die na de mislukte Jacobitische opstand hun naam wijzigden, en neerstreken op het eiland Islay.
Hun afstammelingen bestuurden de distilleerderij tot 1954. Toen Ian Hunter kinderloos stierf in 1954, liet hij de distilleerderij na aan een van zijn managers, Bessie Williamson, ooit begonnen als tijdelijke typiste bij Laphroaig. De distilleerderij werd uiteindelijk verkocht aan Long John nternational in de jaren zestig, en vervolgens aan Allied Domecq. Allied Domecq werd op zijn beurt weer door Fortune Brands aangekocht in 2005. De whisky Laphroaig is een whisky met een sterke, uitgesproken smaak. Ze wordt meestal verkocht als 10 years old, maar ook de 18 years old is populair. De 15 years old is al enige tijd van de markt, maar onder Laphroaig-kenners zeer geliefd. Daarnaast zijn er nog varianten van 30 en 40 jaar oud, maar deze treft men slechts zelden aan. Een druppel water in de whisky legt volgens sommige drinkers een goede nadruk op het turfachtige aroma. In 1994 kreeg Laphroaigh een Koninklijke goedkeuring van ZKH Prins Charles, die persoonlijk door de prins werd uitgereikt. Na het uitprinten van een certificaat werden we landeigenaar van “one square foot”, coördinaten N 55 37.969 en W 6 09.187, Schots grond, waar we de Nederlandse vlag op hebben geplant en kregen ter viering hiervan een klein flesje Laphroaig cadeau. We zijn nu eigenaar van een Schots stukje grond op het het eiland Islay en konden natuurlijk niet achter blijven om ter herdenking ervan een echte fles van 10 jaar oud Laphroaig mee te nemen. We komen hier niet elke dag natuurlijk. En zoals een Belg, die we tegenkwamen met zijn jacht in Rendsburg, zei: “Mijn laatste pak heeft geen zakken!” Na al dit fraais liepen we terug naar onze boot, waar alle passanten, die naar het Noorden gingen al vertrokken waren. Even na zessen begon het weer flink te regenen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten