Wandeling Port Ellen

Gisteravond was er nog een Frans jacht naast ons komen liggen. De bemanning, een Frans echtpaar had als thuishaven Roscoff in Bretagne, waar wij in 2013 met onze Carina tweemaal geweest zijn op weg naar Brest en weer terug. Vanochtend regende het weer. Daar heeft Schotland patent op. Om twaalf uur gingen we toch maar op weg om de nodige boodschappen te doen. Bovendien moesten we ook naar het postkantoor om geld te wisselen voor Schotse Ponden, want het havengeld moet hier contant afgerekend worden. De jachthaven wordt namelijk beheerd door een vereniging met vrijwilligers, die nog niet over digitale betaalmogelijkheden beschikt. Zelfs het postkantoor accepteerde geen betaalkaarten van buiten het Verenigd Koninkrijk. En dan wil Schotland wel bij de EU blijven. Vooruit maar weer. Gelukkig hadden we nog Euro’s op zak en konden we deze alsnog wisselen om het havengeld te betalen. Om half twee hield het op met regenen en even later begon zelfs de zon te schijnen. We vertrokken voor een wandeling door het plaatsje Port Ellen, liggend op het eiland Islay en in het Schots “Port Ilein” genaamd. Het plaatsje is genoemd naar de vrouw van de oprichter Fredrick Campbell en gebouwd in 1821 langs de Leodamais bay. Port Ellen is de grootste plaats op het eiland Islay. Het plaatsje dat uit veelal kleine witte huisjes bestaat, had een buurtwinkel, de Spar, en een wat grotere Coop. Vanuit de fraaie baai, waar een oud kerkje, de St. John Church, stond en dateert uit 1898, hadden we mooi uitzicht op de haven. We bekeken nog de Lost Port Distillery niet ver van de haven gelegen, maar deze distilleerderij was niet meer als zodanig in bedrijf. Het wordt momenteel gebruikt voor “malting” (moutproces) en opslag. Maar gelukkig zijn er nog zeven andere Whisky Distilleries op het eiland Islay. Terug op de boot beraden we ons op de komende dagen, want er komt slecht weer aan. ZW 6-8 is de voorspelling en dat kan wel een paar dagen duren. Van onze oversteek naar Ierland komt voorlopig niets terecht.