Verregende tocht naar Kilmore Quay

Gisteren om acht uur vertrokken we uit Arklow Marina. Arklow was niet zo bijzonder. Van Morisson, ooit zanger van de popgroep Them, heeft er een song "Streets of Arklow" over gemaakt, toen hij daar drie weken op vakantie verbleef. Er was regen en nauwelijks wind voorspeld. Maar gelukkig stond er een flauw zonnetje. Op de motor voeren we langs de Ierse kust richting Kilmore Quay, een afstand van 50 Nm. Het viel ons op dat de grilligheid van de kust afnam en er meer zandstranden te zien waren. In het noorden heeft het landschap veel meer bergachtige heuvels en zijn deze hoger. In Kilmore Quay zullen we wel een paar dagen verwaaid komen te liggen, want de weerkaarten voorspellen voor de komende dagen NW7-8. Ook nu hadden we weer forse stroom tegen, die opliep tot drie knopen. We kwamen soms maar nauwelijks met 3 knopen vooruit. Maar wachten tot half vijf op meestroom was geen optie, omdat we dan erg laat in de avond zouden aankomen met de kans dat we geen goede ligplaats meer zouden kunnen krijgen. Achter onze boot stak opeens een zeehondekop boven water, die verbaasd naar onze boot staarde. Na een paar seconden dook hij of zij weer onder. De zeehonden hier hebben een langere hondesnuit dan die in de Nederlandse wateren. Om drie uur passeerden we Carrick Rock en begon het te regenen. Ongeveer 6 Nm voor Kilmore Quay belden we de havenmeester op om informatie over de diepgang bij aankomst. Onze navigatiekaart gaf aan dat er bij eb niet voldoende water stond voor onze diepgang van twee meter. In de nautische almanak, de REEDS, staat echter dat de haven bij elk tij aan te lopen is. De havenmeester gaf onze digitale navigatiekaart gelijk. Er stond op dat moment 1,7 meter water bij de ingang van de haven en dus niet voldoende voor onze Carina. Minimaal twee uur voor en na eb was veilig aldus de havenmeester en dat betekende dat we twee uur moesten wachten. De regen werd steeds heviger. We dobberden in de regen voor de haven ca. 2 uur rond. Uiteindelijk konden we om 18:15 uur naar binnen in stevige plensbuien, zodat we als verzopen katten aankwamen. Tot overmaat van ramp bleek onze smartphone ook niet meer te werken. Bellen en internet is niet mogelijk. Vandaag maar even verder kijken wat er aan de hand is.