Vanochtend belden we
Peel Marina op, gelegen op het eiland Man of er ligplaatsen beschikaar waren.
Het eiland is klein en de voorzieningen voor jachten beperkt. Na een zeer
prettig telefoongesprek gaf de havenmeester aan dat ze niet aan reserveringen
deden en op "First come, first served"-basis werkte. Wel dat er
momenteel voldoende plek was. Hij nam al onze gegevens op en een uur voor
aankomst zouden we ze via de marifoon opnieuw moeten oproepen, zodat er een
ligplaats geregeld kon worden. We vertrokken uit Bangor Marina om kwart over
negen. De wind was variabel 2 bft, zodat we op motor en grootzeil richting het
eiland Man voeren, een afstand van 45 Nm. De zon scheen weer uitbundig en het
was niet koud. De zomer is eindelijk ook hier begonnen. Om half elf voeren we
tussen het Copeland Island en de Noord-Ierse kust door. Om één uur draaide de
wind naar ZZW3-4 en zeilden we richting Peel Marina. Een half uur later kwamen
we in de mist terecht en op radar en AIS zeilden we verder. In de mist
passeerden ons een paar boten, die we behalve op radar en AIS niet zagen. Twee
uur later trok de mist gelukkig op. Om half vijf kwamen we bij de ingang van
Peel Marina aan, waar we opnieuw ons moesten melden via de marifoon voor een
boxnummer en een uur op de draaibrug moesten wachten. Zodat we onze Carina maar
even tijdelijk aan een mooring buiten de haven vastmaakten. Om half zes ging de
draaibrug open en meerden we af in een mooie box. De jachthaven is aangelegd in
een oud haventje, waaraan het begin een kasteelruïne staat. Een “flapgate” sluit de haven
af. Deze gaat alleen tussen twee uur voor en na hoog water open. De ingang is
droogvallend. Morgen gaan we de
omgeving van de Isle of Man bekijken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten