Van Eyemouth naar Peterhead en klaar met de oostkust

Het verval in Eyemouth was 4,5 meter. Vanwege springtij was dit meer dan normaal en dat was dan ook wel te merken. Uur na uur moesten we onze landvasten meer ruimte geven om te voorkomen dat onze Carina werd opgehangen. Gisteravond was de kermisexploitant, die op de kade boven onze boot zijn kermis aan het opbouwen was, bezig een aantal attracties te testen, hetgeen gepaard ging met flikkerende gekleurde lampen en het nodige kermislawaai. Een mooi moment om te vertrekken, voordat de kermis operationeel wordt. De vieze kademuur was ook al niet zo aantrekkelijk, evenmin als het voortdurende geronk en stank van de motoren van de vissersboten, die kennelijk nooit uitgezet worden al liggen ze aan de wal. Om half zes NL-tijd, want die houden we nog steeds aan, vertrokken we uit Eyemouth richting Peterhead, een afstand van 98 Nm. Het is momenteel gunstig weer. Een hoge drukgebied passeert het noorden en daar moeten we wel even gebruik van maken, want het kan in dit gebied ook aardig spoken. Bovendien hebben we de oostkust ook wel gezien met al die getijdenhaventjes en steekt wat ons betreft schril af tegen de fraaie ZW-west kust van Engeland. De westkust van Schotland schijnt ook zeer fraai te zijn, dus we kunnen haast niet wachten. Er stond een westenwind van 3-4 Bft., die af en toe weg viel zodat we weer even de motor bij moesten aanzetten. En geen golfslag of deining, zodat we veelal zeilend met tegen de 7 knopen goede vorderingen maakten. Het was schitterend weer. Veel zon en zelfs behoorlijk warm. Jammer alleen dat de wind na tien uur naar ZZO draaide en helemaal van achter kwam, zodat we op de motor verder moesten om voldoende snelheid te houden. Om half negen 's avonds kwamen we in Peterhead aan. Na toestemming aan Peterhead Harbour te hebben gevraagd via de marfoon konden we de buitenhaven invaren richting de marina, waar we prompt vastliepen in de ingang. Ook liep de kiel ergens tegenaan, waar we uiteraard van schrokken. Vermoedelijk een betonblok waar een boei aan vast zat. Gelukkig hadden we nauwelijks snelheid en konden we bij kielbouten niets bijzonders ontdekken. Het was ook precies laag water en ook nog springtij, waardoor er nog minder water stond. Ofschoon de Reeds, de nautische almanac, beschrijft dat 24 uur per dag de marina met een boot van 2 mtr. diepgang altijd bereikbaar is, bleek dat niet het geval. Ook de havenmeester die naar onze diepgang had gevraagd meldde hier niets over. Bij Eyemouth bleek de gegevens over de diepgang en bereikbaarheid ook al niet te kloppen. Gelukkig was er een lokaal vissersbootje, die voor ons de diepgang peilde en ons na ca. een uur toen er al wat meer water stond, wees hoe we het beste konden binnenvaren. Nadat we wat rust hadden genomen, kwamen we dan ook tot de conclusie dat we wel klaar waren met al die getijdenhavens aan de oostkust en vertrekken we morgen naar Whitehill.