Naar Fort Augustus en afscheid van Loch Ness

Om half acht verlieten we onze meerboei in Loch Ness waar we in de buurt van een kasteelruïne hadden overnacht. Het was bewolkt maar het regende nog niet. Een fraai gezicht waren de mistwolken, die over de hellingtoppen van de Schotse Hooglanden hingen. Na 13 Nm namen we afscheid van Loch Ness en kwamen we bij de ingang van het kanaal bij het plaatsje Fort Augustus aan, waarna we al gauw de draaibrug en de vijf getrapte sluizen naderden. Toen we de sluizen van Fort Augustus opriepen met de vraag wanneer we geschut zouden kunnen worden, antwoordde de sluiswachter “Great timing, we open in five minutes”. Hetzelfde riep ook een Engelse schipper in een grote Bavaria, afgemeerd aan de wachtsteiger, ons toe en alvast met ronkende motor klaar lag. En zo konden we al direct door de draaibrug en de eerste van de vijf sluizen in met twee andere boten, waaronder de Engelsman met zijn Bavaria. Met één van ons op de kade en geholpen door nog een stewart passeerden we alle vijf de sluizen. We hadden veel bekijks van toeristen. Weer voornamelijk Japanners en Chinezen, die zich graag lieten fotograferen voor onze boten. Een paar toeristen schoten ons aan met de vragen “Of we voor dit kanaal een pilot nodig hadden?” en “Waar we vandaan kwamen en naar toegingen”. Na dik twee uur waren we weer uit de sluizen van Fort Augustus met nog 17 sluizen te gaan. We meerden af aan een steiger en bezochten we het plaatsje. Helaas begon het al snel te regenen. Na een kasteelachtig gebouw, waar de Highland Club gevestigd was, en enige souvenirwinkeltjes te hebben bekeken, liepen we maar weer gauw terug naar onze boot. Gelukkig werd het daarna al weer snel droog. Die middag werd het nog druk met allerlei bootjes, vooral huurboten, en ook nog een komplete roei- en zeilclub met allerlei kleine zeilsloepjes op weg van Fort William naar Inverness, die nog door de sluizen moesten.