“West Coast” wandeling op St. Mary’s

We zijn weer terug op St. Mary’s. Zo kom je er nooit en zo twee keer binnen ruim één jaar. En ja, het hoogtepunt van ons rondje Engeland is en blijft toch de Isles of Scilly. Met het mooie weer erbij wanen we ons op een subtropisch eiland in de Stille Zuidzee. We bliezen vanochtend onze bijboot op om aan wal te gaan. Op de pier was het erg druk met toeristen, die met kleine veerboten naar de andere eilanden Bryher, Tresco of St. Martin’s een uitstap wilden maken. Wij begonnen aan een wandeling van ca. 6 km langs de westkust van St. Mary’s. De route liep door het plaatsje Hugh Town, tevens de grootste plaats van het eiland. De vegetatie is subtropisch. Door het milde zeeklimaat vanwege de warme golfstroom wordt het op de Isles of Scilly nooit te warm of te koud. Vele fraaie bloementuinen vind je dan ook overal. We wandelden langs het “coastal footpath” dat op en neer ging over de rotsachtige heuvels. We hadden telkens een fraai uitzicht op de vele baaien en eilanden, Bryher, Tresco en St. Martin’s aan de overkant. We zagen de plekken waar we vorig jaar geankerd hadden of aan een boei hadden gelegen en de goede herinneringen van vorig jaar kwamen weer snel boven. Aan de andere kant van het “coastal footpath” bevond zich een omvangrijk golfveld. We kwamen langs de fundamenten van een heel oud dorpje uit de jaren 700 – 800 voor Christus, genaamd “Halangy Down Ancient Village”. Het is bewoond geweest vanaf de ijzertijd tot de middeleeuwen. Alleen de rotsachtige stenen stonden er nog. Aan de contouren kon je zien wat er mogelijk gestaan heeft. Daarboven op de rotsachtige heuvel bevond zich een grafkamer, Bant’s Carn Burial Chamber”. Aan het eind van de middag gingen we terug naar onze boot. We maakten nog een rondje met onze bijboot langs de baaien en het strand. Op onze boot terug gekomen, probeerde net een Deens zeiljacht aan een boei achter ons aan te leggen. Maar dat lukte niet omdat de lijn waaraan de ketting om aan te meren verstrikt zat onder de meerboei. Wij hadden net onze bijboot opgeborgen, maar gelukkig kwam een fransman, die weer achter de Deen lag, met zijn bijboot hem helpen. Een prachtige samenwerking op Europees gebied. Morgen gaan we naar Falmouth en begint het einde van onze reis te naderen. De gehele zuidwestkust van Engeland hebben we vele malen eerder bezocht, zodat we daar niet lang zullen verblijven. Het wordt zo langzamerhand tijd om weer naar huis te gaan.